Interview: Laura Ruymaekers

Laura Ruymaekers

Vanaf 19 oktober 2018 stelt Laura Ruymaekers gedurende 6 weken haar werk tentoon bij Duck Marskal.
Dat ze een veelzijdig en getalenteerd kunstenares is, is wel duidelijk als je haar werk ziet. Van schilderijen tot tekeningen, van haast microbiotisch werk tot macrohumoristische cartoons. Ze lijkt ons hedendaags leven te absorberen en te transformeren naar wat voor drager dan ook. Voor de tentoonstelling heeft ze zelfs een eerste minicollectie kleding uitgebracht waar haar cartoontjes een eigen leven gaan leiden. Redenen genoeg dus om te achterhalen waar al haar inspiratie en haar ideeën vandaan komen.

 

Wat is je artistieke achtergrond?

Laura: Ik ben al van kinds af aan bezig met tekenen en het maken van mini-stripverhaaltjes. Op school werd ik al snel gezien als een dromer. Tijdens mijn eerste twee jaar in het middelbaar (moderne wetenschappen) merkte ik al snel dat er iets ontbrak.

Uiteindelijk besliste ik om in het derde jaar beeldende en architecturale kunsten te gaan studeren aan Instituut Sint Maria Antwerpen. Dit was een verademing. Ik voelde mij hier meteen thuis. In het hoger onderwijs heb ik twee jaar aan de Koninklijke Academie voor Schone kunsten Antwerpen gestudeerd en heb mijn Bachelor en Master schilderkunst gehaald aan Sint Lucas Antwerpen. Hier voelde ik me als student er vrij en geïnspireerd. Ook van deze overstap heb ik nog geen moment spijt gehad.

 

 

 

Wat is je eerste creatieve moment dat je je herinnert?

Laura: In het eerste leerjaar vroeg de juf tijdens een toets om het juiste antwoord op de vragen te omcirkelen. In plaats van de traditionele ronde cirkel te gebruiken omcirkelde ik het antwoord met een krokodil, een vogel, een spin enzovoort. De juf vertelde dit uiteindelijk tegen mijn ouders (die erom moesten lachen). Het enige dat ik hierop te zeggen had was : “de juf is saai!”

Waarom doe je wat je doet?

Laura: Omdat ik er de noodzaak toe voel. Als ik lange tijd niet kan tekenen of schilderen voel ik een gemis. Wanneer ik in mijn atelier bezig ben kom ik in mijn eigen wereldje terecht. In tijdschriften wordt dit omschreven als ‘flow’ (haha) maar het is gewoon even één zijn met jezelf zonder alle invloed van buitenaf. Tijd staat stil en in mijn hoofd komt er een enorme ‘open-space’. Alles kan en mag dan en dat is een fijn gevoel. Ik kan werken, knoeien, met verf gooien of zelfs uren zitten staren naar een wit doek. Als ik in mijn atelier ben voel ik me volledig vrij.

Hoe ga je te werk?

Laura: Ik haal mijn inspiratie uit de banaliteit van het leven. Elke dag komt er wel iets binnen, een beeld, geluid of situatie waarover ik denk: “hier wil ik iets mee doen”. Het zijn vaak losse flodders die ik dan op alle mogelijke papiertjes of in mijn schetsboek neerschrijf. Deze komen dan terug in mijn tekeningen, schilderijen en sinds kort zelfs in kleding die ik ontwerp. Qua werkwijze is schilderen complexer dan tekenen aangezien de vele lagen verf erg bepalend zijn voor het beeld. Ook is olieverf een trage materie die tijd en planning vraagt. Hierin is het meestal wat zoeken, ploeteren en testen wat het beste werkt. Ik heb altijd een soort plan in mijn hoofd maar sla er nooit in dit braafjes te volgen. Tijdens het proces bots ik tegen conflicten die mij uitdagen om af te wijken van mijn keurige plannetje. Deze beslissingen zijn erg belangrijk voor mijn werk en het eindresultaat. Hierin gaat het over beslissingen en risico durven nemen op doek.

 

Wat vind je het leukst om te doen?

Laura: Ik vind tekenen het leukst omdat dit (in mijn geval) een bepaalde simpelheid en snelheid in zich heeft. Je kan altijd en overal tekenen, het materiaal past in mijn handtas dus ik sleur het overal mee naartoe! Ook qua werkwijze heeft tekenen iets speels en ongedwongen. Je kan makkelijk veel versies maken van één idee, dit zorgt ervoor dat je basisidee snel kan evolueren naar iets dieper en persoonlijker en daar hou ik van. Dit is ook de manier waarop ik meestal start aan een schilderij. Tekenen is onmisbaar voor mij. Ik heb in de loop der jaren al een hele verzameling schetsboeken verzameld en dit blijft stevig doorgaan.

 

Wat wil je met jouw werk zeggen?

Laura: Ik zet de alledaagsheid van het leven graag in de verf omdat het ‘mens-zijn’ en het ‘zin-zoekende’ gedeelte hiervan mij intrigeert. Waarom doen mensen wat ze doen en welke rol speelt onze maatschappij hierin? Hoe hebben wij de wereld waarin we leven geconstrueerd? Parallel hiernaast ben ik erg geïnteresseerd in het onzichtbare leven op aarde. Hiermee bedoel ik diezelfde wereld maar dan op microscopisch niveau. Wij kunnen deze met het blote oog niet waarnemen en toch is deze micro-wereld zo aanwezig en essentieel dat we zonder niet kunnen overleven.

Graag wil ik in mijn werk het banale zichtbare/door de mens geconstrueerde leven combineren met het oncontroleerbare en ‘vreemde’ karakter van het onzichtbare leven op aarde. Beide zijn essentieel voor het menselijke bestaan zoals het nu is maar ze hebben een totaal ander karakter. Dit contrast vind ik zeer boeiend. De microscopische beelden die ik gebruik zijn op het doek enorm uitvergroot. Ik maak van deze micro organismen een soort karikatuur en probeer op een speelse manier het door de mens gemaakte en het essentiële tegenover elkaar te zetten.

 

Wat was tot nu toe je domste idee?

Laura: Ideeën zijn niet dom. Ze zeggen, hoe absurd ze ook mogen zijn, steeds iets over jezelf. De onmogelijk en ‘fantasmen’ van verschillende ideeën vind ik net interessant voor mijn werk. Er zit altijd potentieel in elk idee.

 

Wat maakt je boos?

Laura: Files.

 

Wie of wat zijn je belangrijkste invloeden?

Laura: Hieronymus Bosch heeft mij altijd enorm geïnspireerd. Deze man was voor zijn tijd erg apart. De wijze waarop hij mensen, dieren en zelfs monsters weergaf was fenomenaal. Zijn werk weerspiegeld een gestructureerde chaos die tot in het kleinste detail uitgewerkt is. Ik kan me uren verliezen in zijn verhalende werk.

Het werk van Philip Guston en voornamelijk zijn zachte kleurgebruik is ook van grote invloed geweest op mijn werk. De zachte vlezige kleuren staan bij hem in contrast met lugubere onderwerpen. Ook oogt zijn werk cartoon-achtig wat helemaal past bij mijn interesseveld/fascinaties.

George Condo is voor mij ook steeds een voorname bron. Ik wil hieronder graag twee uitspraken van hem citeren die mij beïnvloed hebben.

“I kind of draw like you’re walking through the forest, where you don’t really know where you’re going, and you just start from some point and randomly travel through the paper until you get to a place where you finally reach your destination.”

“I love drawing as much as painting, so why not make painting from your drawings, but literally have there be no defined sort of hierarchy between the two mediums?”

Terry Winters is voor mij ook een belangrijke spilfiguur geweest. Zijn abstracte, organische schildertaal en interesse voor wetenschap heeft mij zeker getriggerd tot verschillende benaderingen van de microscopische wereld. Zijn werk drukt voor mij een onzichtbare/denkbeeldige ruimte uit, een gestructureerde chaos in de vorm van een web. Dit is iets wat ik zelf ook onderzoek in mijn werk.

 

Welke huidige culturele of artistieke trends volg je?

Laura: Ik probeer de mode te volgen aangezien het naar mijn mening veel invloed heeft op het gedrag van veel mensen (inclusief ikzelf). Wat kan en wat niet, hoe wordt er naar ons gekeken en waarom willen wij opgelegde idealen nastreven? Vragen over ego, imago en onzekerheid komen hier naar boven. De blik van de ander is erg belangrijk in de huidige maatschappij (zie social-media, influencers). Big brother is watching… en de influencers verdienen hier zelfs goed hun boterham mee. Maar er is altijd een keerzijde aan de medaille en dat is tijd. 

Wat ik hiernaast ook probeer te volgen is de wetenschap die zich bezighoud met microscopisch leven en zaken parallel hiermee. Dit kunnen beelden, video’s, boeken of artikels zijn. Het is niet echt een trend naar mijn gevoel. Dit merk ik duidelijk aangezien je deze info meestal niet vanzelf naar je toe geworpen krijgt. Maar dat maakt het net echter en interessanter vind ik zelf.

Trends vind ik over het algemeen een lastig iets om te volgen. We krijgen dagelijks te maken met een eindeloze stroom van beeld en geluid die naar ons toe wordt geworpen door reclame, social media, smartphonegebruik,… . De snelheid en oppervlakkigheid waarmee men dingen ‘hyped’ is absurd, het heeft zelfs iets karikaturaal. Dit hoort bij de tijd waarin we leven maar heeft wel invloed op ons gedrag en evolutie. Ikzelf vind het boeiend om deze zaken en hun gevolgen in mijn werk te onderzoeken/onderstrepen. Humor is voor mij de beste manier om kritiek of ideeën over te brengen.

 

Wat is je favoriete plek om kunst te zien?

Laura: Overal! Maar New York is me toch het meeste bijgebleven. Ik denk dat het de combinatie is van de vele en enorme musea met de indrukwekkende stad. In New York voel je een ongekende energie door de stad razen. Het MOMA of Metropolitan zijn voor mij fantastische doolhoven waar ik maar al te graag in verdwaal.

 

Hoe is je werk in de loop der jaren geëvolueerd?

Laura: Als jong kind was ik geobsedeerd door paarden. Ik kon urenlang paarden tekenen, non stop. Ik maakte toen ook graag stripverhalen voor mezelf over de dingen die ik die dag had meegemaakt op school (maar dan net iets avontuurlijker). Ook had ik in de lagere school een karikatuurboekje waarin ik alle kinderen en leraren van mijn klas tekende. Ik vond dit onlangs terug en lachte me dood.

Ik heb altijd veel interesse gehad voor datgene war we NIET dagdagelijks mee geconfronteerd worden (op visueel gebied). Voor mij had dit linken met fantasie, dromen en de oneindige vrije ruimte die je voorhanden hebt in je eigen hoofd. Een soort nulpunt waar alles om draait. Dit artistiek onderzoek begon bij chaotische kleurrijke schilderijen en is geëvolueerd tot de ontdekking van de microscopische wereld. Dit is een wereld die veel overeenkomsten heeft met waar het in onze zichtbare wereld ook allemaal om draait. Het heeft iets abstracts en zelf cartoonesk. Parallel hiernaast ben ik altijd blijven tekenen en schrijven over net die alledaagse uber-menselijke dingen des levens. De lichtheid van het bestaan komt meermaals naar boven in mijn tekeningen. Dit aspect is de laatste jaren sterk geëvolueerd en ben nu zelfs bezig met een limited edition kledinglijn die gebaseerd is op deze tekeningen.

Ik ben nu op een punt gekomen dat ik in mijn schilderwerk deze twee werelden kan samenbrengen. Ze zijn als Yin en Yang. Het is de onzichtbare, ‘vreemde’ wereld die wij minder goed kennen maar die we wel zijn in essentie. En het is de zichtbare/door de mens geconstrueerde wereld die wij zeer goed beheersen om iemand te worden die we in essentie niet zijn. Ego, zinloosheid, imago en essentie zijn hier sleutelwoorden.

 

Laura Ruymaekers - t-shirt Okselvijvers

Wat zijn je creatieve ambities voor de toekomst?

Laura: De kledinglijn is iets helemaal nieuw en ik zou dit graag in de toekomst verder uitbreiden en ontwikkelen, gewoon omdat ik dit plezant vind. Daarnaast is het een medium dat zich naast tekenen en schilderen erg goed leent als drager van mijn ideeën.

Facebook Comments