Wacky Quacky Culturele Radar – Januari 2019

Black Hammer Vol.3 Age of Doom Part 1 - feature

Allememachies!!! Onze Aarde heeft weer eens een toertje rond de zon gedraaid. Een nieuw jaar. Met heel veel plannen en ideeën voor Duck Marskal en inspiratievol geruis dat mijn antennes opvangen. Deze maand in de Wacky Quacky Culturele Radar onder meer welriekende lijken en breekbare mannen. Of zijn het breekbare lijken en welriekende mannen?

Comics: Black Hammer Vol. 3 – Age of Doom – Part I

Comics: Black Hammer Vol. 3 - Age of Doom - Part I - cover
Black Hammer Vol. 3 – Age of Doom – Part I

Ondanks de absurd lange titel, een nieuwe aanvulling van de superheldensaga van Jeff Lemire om naar uit te kijken. “Oh nee, superhelden…”, hoor ik je zuchten. Maar laat me even de loftrompet opsteken voor dit pareltje.

Wie hem nog niet zou kennen, Jeff Lemire, de auteur van deze reeks, is een topper qua verhalen vertellen. Hij schrijft veel verhalen voor comics en graphics novels en tekent er ook een aantal zelf. Ikzelf heb Jeff Lemire vorig jaar leren kennen toen ik een recensie over het eerste deel van Black Hammer las. Daarna heb ik ook nog het tweede deel verslonden, en ook zijn Sweet Tooth-reeks en het Royal Country-drieluik. Telkens toppers van formaat.

En als je dus Jeff Lemire kent, dan weet je dat je je niet aan doorsnee superhelden in Black Hammer moet verwachten. Maar eerder aan depressieve superhelden of homoseksuele superhelden of knettergekke tot waanzin gedreven superhelden. Heb ik nu je aandacht al wat getrokken? 🙂

Dus binnenkort ook te koop bij Duck Marskal? Ik hoop het alvast zelf 😉

Graphic Novel: Limbo

Stephan Louwes - Limbo - cover
Stephan Louwes – Limbo

Eind deze maand verschijnt bij uitgeverij Oogachtend Limbo van de hand van Stephan Louwes. Een jongen ziet zijn vrienden één voor één in de duisternis verdwijnen. Zet hij zijn eigen leven op het spel om ze te redden?

Stephan Louwes is nieuw jong grafisch geweld en in 2018 studeerde hij af met een Master Graphic Storytelling. Zijn favoriete tekenonderwerpen zijn ongerepte natuurdecors en dames zonder grenzen. Zijn masterproef, LIMBO – Lux in Tenebris, is zijn debuut bij Oogachtend. Het artwork ziet er alleszins veelbelovend aan.

Dit blijf ik de komende weken opvolgen 🙂

TV-serie: Parfum

Netflix - Parfum
Parfum

Deze reeks staat sinds eind vorig jaar al op Netflix, maar is nu pas op mijn culturele radar verschenen.

Parfum, is een sfeervolle, mysterieuze Duitse thrillerreeks, een hedendaagse adaptatie van Het parfum, de roman van Patrick Suskind.

Ik ben momenteel 3 afleveringen ver en ik ben in de ban van de bedwelmende, hypnotiserende, zinnenprikkelde sfeer die gecreëerd wordt. Ik hoop dat het einde van hetzelfde niveau is.

Album: MIKE – War in My Pen

MIKE - War in My Pen
MIKE – War in My Pen

Recent ontdekt via De Morgen en bij de eerste tonen en beats onmiddellijk verkocht.

Denk aan Barry White die op een blauwe maandag eens met een kater opstaat, zijn stem rauw geraspt van den booze en sigaretten, begint wat vage deuntjes en chaotische klanken uit te kreunen, een paar refreintjes rappend… Zo klinkt MIKE, maar dan beter dan dat ik het verwoord.

War in My Pen is een geluidsgedempte bom die in je oor ontploft. Pijnlijk genietbaar dus.

Film: Glass

Glass - poster image
Glass

Deze maand verschijnt Glass, de nieuwste film van M. Night Shyamalan, een filmmaker met vele goede ideeën en nog veel meer slechte uitwerkingen. Na een paar uitstekende films rond de milleniumwisseling, namelijk The Sixth Sense en Unbreakable, ging het vaak van kwaad naar erger. The Happening? The Last Airbender? Moet ik doorgaan?

Vorig jaar was er echter Split, ook van M. Night Shyamalan. Opnieuw een goed idee, maar deze keer ook nog eens een deftige uitwerking 🙂 Drie meisjes worden ontvoerd door een man met 23 verschillende persoonlijkheden, voortreffelijk vertolkt door James McAvoy. Ze moeten proberen te ontsnappen voordat een angstaanjagende 24ste persoonlijkheid verschijnt. Een best genietbare thriller.

En nu volgt Glass, een vervolg op – of crossover – tussen Unbreakable (uit 2000) en Split. Met naast James McAvoy, filmlegendes Bruce Willis en Samuel L. Jackson die hun vroegere rollen uit Unbreakable weer oppikken. Dat klinkt voor mij alvast als muziek in de oren.

Dus meneertje Night… Wordt het dit keer weer een nieuwe miskleun? Of mag je nog eens een voltreffer aan je palmares toevoegen? Ik ben benieuwd.

PS Maar voor wie wat meer zekerheid wil, zijn er deze maand nog The Favourite en Green Book die in januari in de zalen verschijnen.

Social Media Profile: Sarah Haug

Sarah Haug - illustration
Sarah Haug

Ik ben altijd op zoek naar beelden die me inspireren, die mijn creativiteit bemesten en laten groeien, die mijn bovenkamer vullen met nieuwe meubelen en huisgerief.

En de laatste weken kom ik vaak terug bij Sarah Haug, een Zwitserse illustratrice die woont en werkt in Genève.

Haar hyperkinetische figuurtjes in neon-technicolor-overgesatureerde kleuren maken we elke weer quacky. Barbapapa’s op speed? Muppets die te diep in het glas gekeken hebben? Wat zijn het nu eigenlijk? Maakt niet uit, zo zot, zo eigenaardig, zo leuk 🙂

Dus ik zou zeggen, ontdek haar Instagramprofiel ook een keer…

Expo: Yule Hermans

Expo Yule Hermans
Yule Hermans

En tot slot kan ik uiteraard niet anders dan de nieuwe expo bij Duck Marskal vermelden. Ah ja 🙂 Vanaf 11 januari stelt immers Yule Hermans eerder en nieuw werk tentoon.

Yule is een jonge illustratrice met bakkenvol talent. Ik heb Yule haar werk vorig jaar leren kennen tijdens de tentoonstelling van de afstudeerwerken van de Sint-Lucas-studenten. En bij Yule haar werk voelde ik meteen intense ontroering, maar ook hartverwarmende troost. Haar tekeningen vertellen. Verbinden. Vertederen.

Ik ben dan ook ongelooflijk trots dat Yule haar werk bij mij wilt tonen. Kom het dus zeker ook eens beleven.

En wat vangen jouw antennes de laatste tijd op? En wat vind je van de signalen die mijn culturele radar opvangen? Laat het me maar weten. Ik ben benieuwd 😉

Facebook Comments